خدا را شکر می کنم که امام حسین آنجا نیست که چیزی ببیند


وحید احسانی نوشت: خدا رو شکر که حسین (ع) نیست!

با فرا رسیدن ماه محرم و اربعین بسیاری از مردم با شور و شوق به عزاداری می پردازند: دسته ها، مداحی ها، سینه زنی، زنجیر زنی، نمازخانه، سنج، طبل، نذری، حرکت عزاداران در کوچه ها و خیابان ها و بسیاری فعالیت های دیگر.

برای عاشقان عزاداری امام حسین (ع) با شکوه هر چه بیشتر این جشن مهمتر از هر چیز دیگری است و به همین دلیل از هیچ چیز کوتاه نمی آیند. در این راستا اکثر آنها از طبل های بسیار بلند و سیستم های صوتی بسیار قدرتمند استفاده می کنند. آنها همچنین ایستگاه های خوشامدگویی را در شلوغ ترین خیابان ها برپا کردند تا پیام خود را تا آنجا که ممکن است منتشر کنند. گروه های بزرگی تشکیل می دهند و محدودیت هایی مانند کوچکی حسینیه یا تنگی راه را از عزاداری باز نمی دارند; در صورت لزوم (که معمولاً لازم است) خیابان ها و جاده ها را می بندند و خود را وقف عزاداری می کنند.

اگر کسی جرات دارد آنها را به چالش بکشد که:

چرا یک مکان عمومی را بستید؟! چرا با ایستگاه صلواتی ترافیک ایجاد کرده اید؟! وقتی حتی نمی‌توانی راه همه مردم را برای نماز ببندی، چگونه به خودت اجازه می‌دهی راه را بر چیزی که می‌خواهی ببندی؟! آیا تا به حال به این فکر کرده اید که با این کار ممکن است بیماران دیر به بیمارستان بروند و مسافران به فرودگاه و ترمینال دیر بیایند؟! اگر چنین است، شما مقصر نیستید؟! آیا دین به شما اجازه این کار را می دهد؟!

چرا تو اماکن عمومی داد میزنی؟! مهمانی شما داخل حسینیه نیست، چرا بیرون حسینیه بلندگو می گذارید و اینقدر بلند می کنید؟! آن طبل های بزرگ برای چیست؟! آیا از همه اهالی محل یا ساکنان خیابان هایی که گروه شما از آن عبور می کند اجازه گرفته اید؟! اگر به دلیل کهولت سن و بیماری مردم را از این صداها اذیت می کند، اگر شخصی که شب کار می کند یا نوزادی که مادرش برای خواباندن او مشکل داشته است بیدار شود، اگر کسی بخواهد در خانه اش آرامش داشته باشد، آیا شما گناهی ندارید؟ و مقصر؟! آیا دین به شما اجازه این کار را می دهد؟!

به نظر شما کسانی که به هر دلیلی با این رفتارها موافق نیستند حق ندارند؟! چه کسانی که خدا را قبول ندارند، چه غیرمذهبی، چه غیرمسلمانان، چه شیعیان، چه شیعیانی که عزاداری برای امام حسین (ع) را نادرست و منحرف می دانند و چه شیعیانی که حاضر به عزاداری جز این نوع عزاداری هستند. . از شیعیانی مثل نویسنده چه می دانند که خودشان سالن عزاداری سیدالشهدا را دوست دارند اما اولاً معتقدند که ما اجازه نداریم با عزاداری حق دیگران را تضییع کنیم و ثانیاً می خواهند در عزاداری آنها عزاداری کنند. در روز در خانه و در خارج از ساعاتی که در مجلس عزاداری هستند

بله، اگر کسی جرأت کند چنین سؤالاتی را از آنها بپرسد، به او می‌گوید: «اگر با امام حسین مشکل داری، برو فکر خودت را بکن»! [۱]

یا اگر ارباب رجوی جرأت کند به کارکنان دفتر اعتراض کند که «چرا حرف ما را قطع کردید و در ساعات کاری رفتید حج عاشورا بخوانید و حلیم بخورید؟ به او می گویند کار تو مهمتر است یا کار امام حسین؟ [۲]

خیلی خوب است که امام حسین (ع) الان در دنیا نیست! آن که در شب عاشورا به یارانش گفت: هر که حق الناسى به گردن دارد، در رکاب من جنگ نکند، زیرا هر که با حق الناسى بر او از دنیا رفت و هیچ کارى نکرد. در جهنم گرفتار می شود.» چه گفتند و چه جوابی گرفتند؟!

پانویسها و منابع:
[۱] در همسایگی ما آپارتمانی بود که قسمتی از زمین را تبدیل به حسینیه کرده بود و به این ترتیب کل مساحت زمین ساخته شده بود! بالای حسینیه هم بود و پسر خودش هم آنجا زندگی می کرد! روی پشت بام حسینیه میکروفن گذاشته بود و در طول سال هر پنجشنبه عصر نماز می خواند! در حالی که حتی یک بار هم پا به مسجد نگذاشته اند. یک روز رفتم و خیلی آرام از آنها خواستم که رد کنند. فقط دو نفر بودند! یکی از آنها همان آقایی بود که بالای حسینیه می نشست و اتفاقاً درب منزل ایشان خیلی نزدیک به درب منزل ما بود که به هم نگاه کردیم و سلام کردیم. خیلی به من توهین کرد، سرم داد زد، تهدیدم کرد و همین جمله را گفت!
[۲] این جمله را چند سال پیش به چشم خودم دیدم که یکی از کارکنان جهاد کشاورزی به ارباب رجو معترض گفت که در ایام محرم روستا را ترک کرده و می‌خواهم کارهای اداری انجام دهد، اما با مشکل مواجه شده است. تعطیلی دفتر صبحگاهی چون کارگران به دستور این دهه رفته اند باید در مصلای حج عاشورا نماز بخوانند و اعتدال را رعایت کنند!

انتهای پیام