دایی قنادی سکوتش را شکست/ چرا قسمت فیتیله جمعه تعطیل شد؟



به گزارش شبکه فرهنگی ایسکانیوز، مجید قناد در تشریح علت توقف و خاموش شدن برنامه فیتیله در روز جمعه گفت: همه کاستی ها و کاستی ها از صدا و سیما نیست. در برخی موارد مشکل از خودمان است. من یک مثال از برنامه خود می زنم. وقتی سیستم دنبال نمی شود، طبیعی است که مشکل داشته باشید. سیستم ها محدودیت هایی هستند که تلویزیون برای خود تعیین می کند و اگر رعایت نشود قطعا برنامه موفق نخواهد بود و با مشکل مواجه می شود و هر برنامه ای سیستم خاص خود را دارد.

وی افزود: شاید اگر این الگوها رعایت می شد برنامه فیتیله می توانست سال ها ادامه پیدا کند اما متاسفانه عزیزانی که در کنار من بودند الگوها را رعایت نکردند.

این مجری و تهیه کننده تلویزیون ادامه داد: زمانی که کارمند سازمان بودم نمی توانستم حدود سازمان را رعایت کنم و به همین دلیل امکان تخطی از آن وجود نداشت اما این دوستان عزیز چون ارتباطی با تلویزیون نداشتند. ، توجهی به رعایت قوانین نداشت. از آنجایی که ما در این رسانه کار می کنیم، باید به نظام احترام می گذاشتیم. با توجه به آن وضعیت من با صدا و سیما موافقم که این برنامه باید متوقف می شد و ادامه نمی یافت. هر چیزی در جای خود کارکردی دارد و این مزیت صدا و سیمای آن زمان بود.

دبیر بیست و ششمین جشنواره بین المللی کودک و نوجوان تهران – همدان گفت: وقتی داوری می تواند قضاوت کند باید هر دو طرف حضور داشته باشند. نمی توانم آنقدر نکات مثبت را بگویم که آن را دوست دارم. یعنی باید جایی برای اظهار نظر در این مورد باشد; جلسه ای از کارشناسان مرتبط با صدا و سیما و گروه های هنری باید بنشیند و درباره این کاستی ها صحبت کند.

قناد گفت: وقتی میکروفن یا خودکاری در رسانه ها داری، می توانی مرا سرزنش کنی یا با یک کلمه مرا اصلاح کنی. به همین دلیل کار شما بسیار سخت است. چون شما قاضی هستید، باید آنچه را که از هر دو طرف می شنوید گزارش دهید.

مجری-بازیگر برنامه مدرسه تا مدرسه (۱۳۶۳) یادآور شد: اگر من مجری برنامه طرفدار تیم باشم، اجازه ندارم از تیمی که واقعاً دوستش دارم تعریف و تمجید کنم و درباره آن بد صحبت کنم. که من دوست ندارم این درست نیست. چون در این موقعیت احساسات درونی من مربوط به من است و به بیننده مربوط نمی شود و خیلی بد است که در برخی موارد ما گویندگان و کسانی که جلوی دوربین می نشینند یک طرف قضاوت می کنند. کار دوستان فیتیله هم نوعی تأمل در نظرات شخصی بود که در اجرای برنامه برای کودک جایی نداشت.

وی با نشان دادن اهمیت بی طرفی در اجرای برنامه تلویزیونی گفت: درست است که ما صدا و سیما هستیم اما فراموش نکنیم که اجرای ما برای کودکان است. پس نباید این کار را فقط برای ظاهر و زیبایی خود انجام دهیم. در عوض، ما باید در قلب موضوع کار کنیم.

این مجری خاطرنشان کرد: درباره این موضوع صحبتی نکرده ام. چون معتقدم هیچکس بیرون از خانه خود صحبت نمی کند. چون تلویزیون خانه من است و حرف هایی که باید گفته شود حضور دو طرف را می طلبد. به همین دلیل ترجیح دادم در این سال ها درباره این موضوع صحبت نکنم. چون خود مردم خیلی آگاه هستند و تصاویر را خوب می بینند.

قناد در پاسخ به این سوال که آیا بهتر نیست این برنامه به دلیل یک دهه اجرا متوقف و تعطیل شود، گفت: من این موضوع را جور دیگری می بینم. پدر و مادر بعد از ۲۵ سال ازدواج از هم جدا می شوند و نزدیکانشان می گویند زندگی نباید به خوبی تمام می شد اما شما از دل آنها خبر ندارید. هر چند از طرفی کودک دوست ندارد پدر و مادرش از هم جدا شوند، اما جدا شدن آنها خوب است. بنابراین، من فکر می کنم خوب بود که این طرح متوقف شود. چون دیگر برای کودکان نبود و برای بزرگسالان ساخته شده بود.

این مجری رادیو در پاسخ به این سوال که بینندگان این برنامه در بزرگسالی چه مشکلی دارند، گفت: مشکل این بود که فیتیله روز جمعه، تعطیلی کودکان و نوجوانان پخش می شد و محتوای آن مناسب نوع آن نبود. . انگار در برنامه بزرگسالان برنامه کودک پخش می کردید. در آن صورت این اعتراض مطرح شد که چرا برنامه کودک را برای بزرگسالان ترک کردند. به همین دلیل است که -۱۳ یا +۱۳ در برنامه تنظیم شده است.

کار با کودکان نیاز به دوره خاصی دارد

این شیرینی پزی به شرح سوابق کاری خود پرداخت و گفت: از سال ۵۴ کارم را در آبادان شروع کردم، سال ۵۹ در ایستگاه اصفهان و سال ۶۰ در صدا و سیمای خرم آباد بودم و سال ۶۲ به شبکه دو آمدم. با مطالعات من در جوانی تئاتری به نام مترسک داشتم و در سال ۶۲ اولین تئاتر را در تهران به نام امپراطور خرداد به کارگردانی مجید جعفری با حضور دوستانی چون اکبر زنجانپور و بسیاری از شاگردان آن زمان داشتم. مانند حسن پورشیرازی، مهدی وثوق دوستان، حسن زارع در تالار وحدت اجرا داشتیم. گوهر خیراندیش، مهرانه محین ترابی، شاهین علیزاده، حسن زارعی و کریم اکبری مبارکه همکلاسی های من در دانشگاه بودند، با هم شروع کردیم و حاضر شدیم.

وی درباره جریان خوب زندگی گفت: کرونا یکی دیگر از مسائلی بود که در مسیر زندگی اتفاق می افتد. هر روز یک اتفاق هنری جدید و یک کار جدید رخ می دهد و زندگی ادامه دارد. با همه دغدغه های پشت سر گذاشتن کرونا، همه در هر زمینه ای که داشتند کارشان را از سر گرفتند و من مثل گذشته در عرصه نمایش و تلویزیون مشغول به کار هستم.

من در چهار دانشگاه تدریس می کنم

بازیگر فیلم همه دختران من (اسماعیل سلطانیان ۱۳۷۲) درباره وضعیت فعلی خود گفت: این روزها مشغول ساخت نمایش ماهاراژ زود بیا هستم که از جمعه پخش می شود و یک سال از آن می گذرد. وارد دومین سال تولید آن می شویم. . بر این اساس ساختار و رویکرد آن را بر اساس تجربه و بازخورد مدیران فعلی تغییر خواهیم داد.

قناد گفت: در دوران کرونا با دانش آموزان به صورت آنلاین ارتباط برقرار می کردم. چون در چهار دانشگاه (هنر و معماری، سروش و علمی کاربردی) تدریس می کنم.

وی افزود: دروس بازیگری، فن بیان و همچنین دروس ویژه مرتبط با مبانی بازیگری را برای کودکان تدریس می کنم. مطالعات مربوط به کودکان اهمیت خود را دارد. یعنی دانشجویی که در رشته نمایش است و دروس اختصاصی خود را می گذراند، این دروس را هم می گذراند. زیرا فردی که برای کودکان کار می کند باید بداند برای برقراری ارتباط با این گروه سنی چه نکاتی را رعایت کند.

قناد در پاسخ به این سوال که محتوای اصلی تدریسش چیست، گفت: موضوعاتی که تدریس می کنم تلفیقی از تجربه شخصی و حرفه ای من و تحقیق در مورد نکات ذکر شده در کتاب هاست.

وی با اشاره به تحصیلات ویژه خود در این دانشگاه گفت: از سال ۵۷ که در دانشکده نمایش بودم شاگرد اساتیدی چون حمید سحرگیان، رکن الدین خسروی، اسماعیل شنگله و سرکار خانم بودم. هایده حائری که از او آموختم و آموختم..

منبع: ایرنا

انتهای پیام/