دیلی استار چهارشنبه ۳۰ سپتامبر ۱۴۰۱


فال گرفتن از آثار ادبی یکی از قدیمی ترین باورهای این کشور است. با گذشت زمان، ساکنان این کشور به نویسندگانی مراجعه می کردند که فکر می کردند از کلمات مناسب بهره می برند.

اما با گذشت زمان فقط حافظ در فرهنگ عامه ما ماندگار شد.

شراب لعل کش و در قالب جبینان بین
بر خلاف دینشان خوب هستند
آنها کمند زیر کاپوت دارند
قد این آستین کوتاه
زیر یوغ دو دنیا نمی‌افتند
دماغ و سر گداها و دسته جمع کننده ها
قیمت نصف طلسم هزار جان است
حوائج اهل دل و زیبایی نازنینان
او حق آزادی بیان ما را از بین برد و رفت
وفادار به سخنان دوستان و همراهان
راه حل من عاشق شدن است
نماینده روز آخر بینندگان
تاریکی را از دل حافظ دور کن ای دوست
بین تلاش پاکان و پرهیزگاران

شرح کلمه: مه جبین: برای فاتح میم و جیم، پیشانی ماه و صورت ماه زیبا، صفت مرکب وارث وصف/پالایش شده: رنگ

تفسیر عرفانی

معنای این شعر این است که همیشه در دنیا دو نوع آدم وجود دارد. عده ای از عاشقان واقعی هستند که راه رسیدن به خانه معشوق را پایان آرزوهای خود می بینند و از نعمت کریمه در دنیا و آخرت چیزی ندارند، اما گروهی هم هستند که به سراغ دیگران می آیند. افراد ناصالح که لباس غرور و ریا به تن دارند و مستاصل به نظر می رسند، دنیا شسته شده اند، اما گرفتار دنیا و ظاهر آن هستند.

توضیح شعر

تا زمانی که این تصور را در ذهن خود بپرورانید که فقط با دعا و حصیر نشستن به آرزوها و خواسته های خود می رسید، تا زمانی که تلاش و کوشش را در مقابل کار خود قرار ندهید، نمی توانید به چیزی برسید.