فعال کارگری: برای جبران ناتوانی در پرداخت حقوق بازنشستگان سن بازنشستگی را افزایش ندهید!


امیر قامتی گفت: احیای شورای کل منحله تامین اجتماعی و انجام اصلاحات مدیریتی از جمله اقداماتی است که معتقدیم در صورت اجرا، سازمان تامین اجتماعی استقلال اداری از دست رفته خود را باز می یابد و در این صورت می توان در مورد آن صحبت کرد. . بیست و یکمین تعهد غیر اعتباری که توسط دولت و مجلس ایجاد شد، راهکار مناسبی برای سازمان منسوخ تامین اجتماعی یافت.

به گزارش ایلنا، حل بحران منابع و هزینه های سازمان تامین اجتماعی، موضوع بازنگری قانون تامین اجتماعی را هر چند وقت یک بار به موضوع داغ تبدیل می کند. اصلاحاتی مانند تغییر مبنای محاسبه مستمری و افزایش سن بازنشستگی از موضوعاتی است که در این سال ها بارها مطرح شده است. محمد اسکندری (مدیرعامل صندوق بازنشستگی کشوری) اخیرا بر لزوم افزایش سن بازنشستگی تاکید کرد و گفت: امید به زندگی بهتر شده است اما سن بازنشستگی را پایین آورده ایم و برعکس عمل کرده ایم و چنین اصلاحات اساسی در دستور کار است.

بی شک موضوع افزایش سن بازنشستگی در لایحه بودجه سال ۱۴۰۱ مورد توجه جدی قرار گرفت و دولت در لایحه ای که به مجلس تقدیم شد، موضوع افزایش سن و سابقه بازنشستگی کارکنان همه صندوق ها از جمله تامین اجتماعی را پیگیری کرد. موضوعی که پس از گلایه های فراوان فعالان این حوزه از سوی مجلس رد شد و این بحث از بودجه ۱۴۰۱ خارج شد.

با این اوصاف، موضوع کاهش وضعیت صندوق های بازنشستگی از طریق سلب حقوق کارکنان که نمود اصلی آن را می توان در تصمیم گیری برای افزایش سن بازنشستگی دید، بسیار جدی است. اما آیا راه حل دیگری برای حل بحران صندوق های تامین اجتماعی وجود ندارد؟ راهکاری که بر دوش کارگران و بازنشستگان نباشد؟

امیر قامتی (بازرس مرکز هماهنگی شوراهای مناطق تهران) وی در خصوص اصلاحات و تاکید بر افزایش سن و سابقه بازنشستگی به ایلانا می گوید: ابتدا باید بگویم احیای شورای کل تامین اجتماعی که منحل شد و اجرای اصلاحات مدیریتی از جمله اقداماتی است که معتقدیم. گرفته می شوند. در خارج سازمان تامین اجتماعی مستقل اداری می شود و خود را گمشده می بیند و در این شرایط می توان برای ۲۱ نقش بی صلاحیتی که دولت و مجلس سازمان تامین اجتماعی حک کرده اند راه حل مناسبی پیدا کرد.

بازرس مرکز شوراهای اسلامی کار شهر تهران در ادامه به بحث افزایش سن و سابقه بازنشستگی انتقاد کرد و گفت: استقلال اداری سازمان تامین اجتماعی بهتر از اجرای اصلاحات اساسی است. دولت بزرگترین بدهکار سازمان تامین اجتماعی است که متأسفانه در مورد بیمه شدگانی که بیش از نیمی از مردم کشور هستند، اختیار تصمیم گیری را دارد.

قامتی ادامه داد: وقتی کارکنان به عنوان پرداخت کنندگان بیمه مدیریت سازمان را به درستی مدیریت نمی کنند چه تضمینی وجود دارد که اصلاحات حرفه ای به نفع آنها انجام شود؟ برای آنها، تغییر شرایط مانند سن و تربیت مسائل مهمی است و نمی توان اجازه داد که توسط اداره دولتی که بر سازمان نظارت دارد تصمیم گیری شود.

قامتی با انتقاد از اصلاح ضوابط که صرفاً هدفش سخت کردن وضعیت بازنشستگی است، می‌گوید: بیشتر مسئولانی که این روزها اصلاح ضوابط را پیش می‌برند، از لزوم بازنگری در وضعیت بازنشستگی کارگران صحبت می‌کنند. دانسته یا ندانسته تمام حقیقت را نمی گویند و سعی می کنند وضعیت موجود را برای همیشه غصب کنند.

وی در ابراز نگرانی خود می گوید: برخی با کنایه گفته اند شرایط بازنشستگی آنقدر ساده و آسان است که امروز برخی از عروس ها عروس هستند و بازنشسته بازنشسته! آیا گویندگان این سخنان کنایه آمیز از وضعیت جسمانی کارگرانی که به دلیل داشتن شغل سخت و زیان آور بازنشسته می شوند، اطلاعی دارند؟ آنها به چه خدمات پزشکی و بهداشتی دسترسی دارند؟ آیا از امید به زندگی این کارگران خبر دارند؟ چرا طرحی برای جایگزینی فرزندان مستمری بگیران به جای والدین در سازمان ها و ادارات به جای اصلاحات به اصطلاح پارامتریک ارائه نمی کنم؟ آیا این افزایش امید به زندگی نیست که پدران و مادران بازنشسته به شغل فرزندان خود اهمیت چندانی نمی دهند و مشکل اشتغال جوانان با این طرح تا حدودی حل می شود؟

این فعال صنفی که معتقد است مدیریت صحیح بحران صندوق های بیمه ای مانند سازمان تامین اجتماعی اقدامی است که دولت ها باید برای انجام آن آمادگی داشته باشند، گفت: در گذشته مشکل بیکاری مشهود بود. در ایران، اما دولت تصمیم گرفت به جای ایجاد مشاغل پایدار، مراکز دانشگاهی جدید بسازد. بنابراین تعداد زیادی از فارغ التحصیلان دانشگاهی امروزه شغل مناسبی ندارند. وضعیت مشابهی ممکن است برای صندوق های بازنشستگی مانند سازمان تامین اجتماعی صادق باشد. شاید دولت بتواند با اصلاحات نیمه‌مدت بحران مالی را به تعویق بیندازد، اما اگر برای اصلاحات اساسی قدمی نگذارد، بحران را بدتر می‌کند.

انتهای پیام