پایگاه خبری تحلیلی انصاف نیوز به جنگ مردم نروید


آسیه توحیدنژاد، انصاف نیوز: با توجه به عنوانی که به اعتراض ۱۴۰۱ در ایران می دهند و آن را جنبشی زنانه می دانند، به سراغ یکی از زنانی که در حوزه مدیریت کشور نیز فعالیت می کرد، رفتیم. او نقش های مربوط به زنان را دارد و می تواند در این امر متخصص باشد. اشرف بروجردی، معاون اول زن در وزارت کشور جمهوری اسلامی ایران، رئیس سابق کتابخانه ملی و عضو سابق شورای فرهنگی اجتماعی زنان بود. در این گفت و گو از او درباره اعتراضات مردمی و جایگاه و نمایندگی زنان در دولت فعلی پرسیدیم.

نفرت از مردم سرکوب شده است

  • مطالبات مردم را در این اعتراض چگونه می بینید؟

اینها ادعاهای انباشته ای است که به نفرت نهفته تبدیل شده بود و بآبعداً خورشید را برایم آوردند. شورای نگهبان از انتخاب نماینده یا رئیس جمهور مورد نظر مردم جلوگیری کرد. این یکی از دلایل نارضایتی مردم بوده و هست و نمونه آن انتخابات ریاست جمهوری گذشته است.

در این یک سالی که از ریاست آقای رئیس جمهور می گذرد به نوعی به همه خواسته های مردم از گشت دستی تا نیازهای اقتصادی پاسخ منفی داده شد. شاید در دوره های قبل این اعتراض ها وجود داشت، مثلا در این مورد گشت ارشاد بود، اما در آن دوره نحوه برخورد این گونه نبود. رفتار گشت ارشاد در این یک سال باعث بی احترامی مردم شده است.

علاوه بر این، مشکلات اقتصادی مردم نیز بدتر شده است. مردم روز به روز فقیرتر می شوند و به بهانه های مختلف از آنها مالیات می گیرند، اما نمایندگان رسمی دولت وضعیت کنونی کشور را ارائه می کنند که بر خلاف دوره قبل همه چیز آن طور که باید باشد. دولت ما باید بیاموزد که عناصر این نظام به یکدیگر متصل هستند. تقصیر روحانی یا هر مسئول قبلی قطعا تقصیر کل نظام است. این رفتارها باعث بی اعتمادی افراد به یکدیگر می شود. نتیجه این شرایط افزایش مخالفت مردم با مطالبات دولت است. مهم این است که برای حاکم روشن شود که اراده او خواست مردم نیست.

با وجود وعده های داده شده، وضعیت اقتصادی مردم رو به وخامت است و فشار زیادی در این موضوع به مردم وارد می شود. ما دیگر طبقه متوسط ​​فراگیر نداریم. در حال حاضر جامعه ما اغلب در خط فقر یا زیر خط فقر است، در حالی که تعداد کمی از مردم با مالیات موفق هستند. این فاصله طبقاتی افراد را عصبانی می کند و به دنبال بهانه ای برای ابراز عصبانیت می گردند.

دختر بچه ای بی دلیل زیر فشار گشت ارشاد کشته می شود یا حتی جان می دهد. مردم دیگر این را نمی فهمند و این بهانه می شود مردم به خیابان ها می آیند و اعتراضات خود را فریاد می زنند به این امید که صدای آنها به گوش مسئولان برسد. این سخنان به گوش صاحبان امر می رسد، اما به آنها گوش نمی دهند. متأسفانه با وجود این همه مشکلات اخیر، باز هم حرف خودشان را می زنند و می گویند همه چیز خوب است.

گفتگو؟ مردم با کی صحبت کنند؟!

آنها مرتباً مردم را به صحبت دعوت می کنند. مردم با کی صحبت کنند؟! و کسی که بخواهد بالاخره حرفش را بزند؟! آنها در سطح بین المللی به همین ترتیب عمل می کنند. آنها ساعت ها پشت میز مذاکره می نشینند، اما در نهایت فقط خواسته های خود را می شنوند. آنها به درخواست طرف مقابل گوش نمی دهند. این برخلاف رویه دیپلماتیک است.

دولتی که بدهی ندارد

  • راه حلی برای این وضعیت نمی بینید؟ گفت و گوی بین شهروندان و دولت یا اصلاح طلبان و اصولگرایان را آغاز کنیم؟

راه حل این است که علمایی که در انقلاب و با گبه آنها اجازه داده شد تا به عنوان ذهنی جداگانه راه خود را به دولت بازگردند. سپس می توانیم به تدریج راه هایی را برای ایجاد احساس بهتر در مردم باز کنیم. مثلاً خواسته های فرهنگی آنها عملی شود. گشت ارشاد جمع شود و… این وضعیت تحریک آمیز حداقل کمی آرام می شود. علاوه بر این، حضور نخبگان سابق مردم در کنار دولت، احساسات متفاوتی را برای مردم ایجاد خواهد کرد. البته به نظر من دیر است ولی باز هم اگر در مقابل اعتراض مردم از زبان نرم استفاده کنند. خشونت و بی عدالتی را کنار بگذارید و امنیت معترضان را تضمین کنید. این فریادها در نهایت به گفتگو و پاسخ می انجامد. امیدوارم اگر چنین شرایطی داده شود، عصبانیت مردم فروکش کند. البته مردم در تحقق خواسته های خود کوتاهی نخواهند کرد اگر دولت به این مطالبات گوش دهد و پاسخ دهد، اوضاع حل می شود. این راه حفظ سیستم است. ولی آنچه تاکنون دیده‌ایم حکومتی است که گوش‌ها را کر کرده است; او مردم را به وابستگی به بیگانگان متهم می کند و اعتراضات مردم را با تندی و سختی پاسخ می دهد. با ادامه این وضعیت وضعیت بدتر خواهد شد.

پایان ایستادن در مقابل مردم

صداقت افراد ناپدید شده اند و بازگرداندن آنها دشوار است، اما هنوز در آن موارد امکان پذیر است. دولت قبل می گفت مردم صدای شما را شنیدم. مردم به جایی رسیده بودند که دیگر باور نمی کردندپول نگرفتند. بالاخره مجبور شد کشور را ترک کند! رهبران ما نمی خواهند که به آنجا برسد، پس به جنگ مردم نروید. آنها در مقابل مردم نیستند. با مردم باشید مردم را همه مردم باید ببینند و نه فقط عده معدودی که به آنها نزدیک هستند و طرفدارشان هستند. بخش بزرگی از جامعه را مردم می نامند. ما هشتاد میلیون نفر در این جامعه هستیم. بیش از پنج میلیون نفر در اطراف آنها وجود ندارد.

موضوع سیستان و بلوچستان را ساده نگیرید. آن طرف مرز خیلی ها هستند که دندان تیز کرده اند تا کشور را تصرف کنند و مردم را دور هم جمع کنند. اگر مردم دولت را نبینند و در مقابل خود ببینند، می توانند با افراد دیگر بروند.

شورای فرهنگ جامعه زنان

در همان زمان نامه ای به آقای روحانی نوشتم و توضیح دادم که وجود این شورا نوعی کار موازی با نهاد زن و خانواده و سایر نهادهای مرتبط است. این شورا هنوز وجود دارد و فایده ای ندارد.

وقتی خانم کبری خزعلی ایشان رئیس این شورا بودند، این اصل را به این شورا آوردند که نمایندگانی از مجموعه ای از نهادهای همفکر در این شورا باشند، در حالی که این شورا از نهادهای مختلف از جمله حوزه علمیه نمایندگانی داشته است. مثلا نماینده ای از سازمان فرهنگ و ارتباطات اضافه کرد در حالی که ما نماینده ای از نهاد برتر این سازمان یعنی وزارت ارشاد داریم. وی نمایندگان دیگری از سایر سازمان ها را نیز اضافه کرد تا در صورت تغییر دولت، وزن آنها بیشتر شود. ضمناً خانم کبری خزعلی در مورد اظهارات من در مورد بیهودگی این شورا و موازی کاری آن موضع بسیار محکمی اتخاذ کردند. خب مشکلاتی برای ما پیش آمد.

معاون زنان، معاون «همه» زنان ایران

  • درباره عملکرد خانم انسیه خزعلی در معاونت بانوان قضاوتی دارید؟

شروع این معاونت در زمان آقای رفسنجانی بود. در دوره آقای احمدی نژاد این مجموعه معاونت شد. با وجود اینکه خانم خزعلی فردی پرحرف است اما در این سمت کارهای بسیار بدی انجام داد. بدترین عمل خانم خزعلی این است که تمام اطلاعاتی را که سال‌ها در زمان مدیریت خانم در سایت جمع‌آوری شده بود حذف کردند. مولاوردی و دیگر معاونان دوره های قبل. اخیراً گفتند در این یک سال مثل تمام دوره های قبل که این اقدامات قبلاً انجام شده است، مثلاً شورای عالی زنان و خانواده زمان خانم، کار کرده اند. معصومه ابتکار بوجود آمد. در واقع الان این شورا متشکل از افراد یک طرفه است، در صورتی که قبلا اینطور نبود.

به نظر من کارهای خانم خزعلی بیشتر جنبه خودنمایی دارد تا تلاش برای حل مشکلات زنان جامعه ما. یک بار به آنها گفتم اگر قرار است به دیدن خانواده ای بروید، به همه خانواده ها بروید. برو پیش خانواده آن زندانی سیاسی. برو پیش خانواده دختری که در خیابان کشته شد. شما به عنوان معاون رئیس جمهور باید به این سمت بروید که همه را تحت پوشش قرار دهید، نه اینکه با مراجعه به خانواده های خاص به تبعیض کمک کنید.

بسیاری از لوایح و قوانینی که در دوره خانم مورد بحث قرار گرفت. ابتکار در این مدت سکوت کرده و کاری به آنها نکرده است.

در واقع، مثلاً در سمت معاونت رئیس جمهور، این توانایی را داشت که روند گشت ارشاد را تغییر دهد یا شرایط مدارس ما را بهبود بخشد. اگر نبودند نباید این مسئولیت را می پذیرفتند.

برای این تیم حاکم انتظار روشنی نمی بینم که گام های مثبتی برای بانوان کشور برداشته شود.

  • به نظر شما در شرایط فعلی چه کاری می توانند در حوزه زنان انجام دهند؟

که در حوزه های مدیریتی بهبود حضور زنان ما وزیر زن، مشاور فرهنگی زن و … نداریم سمت های علمی و انتخاب اعضای هیأت علمی دانشگاه حضور زنان را گسترش دهید. حضور زنان در مجامع بین المللی برای اضافه کردن

امید

  • در یکی از مصاحبه های قبلی تان گفته بودید که من از دوره هشت ساله آقای دکتر ناامید شدم. احمدی نژاد. حالا چطور امیدواری؟

در آن زمان هنوز یک سال مانده بود آقای رئیس جمهور ما تجربه ای نداشتیم!

انتهای پیام